Op deze pagina vind je ingezonden ervaringen. Ervaring delen? Scroll dan naar beneden.

Nagenoeg perfect geboorteproces

Rated 5,0 out of 5
11/06/2020

Afgelopen januari is mijn kindje geboren na een vlot en soepel geboorteproces. Tussen de eerste harde buik en de geboorte zat maar 8 uur. Het was dus kort maar krachtig. Ik kreeg weinig rust, maar ik kon me volledig focussen op mijn lichaam en mijn kindje. Dit kwam mede door mijn doula en de dingen die ik geleerd had tijdens de HypnoBirthing cursus. Het vertrouwen hebben in je lichaam en je kindje, blijven ademen en daardoor kunnen blijven ontspannen was voor mij de basis en heeft me geholpen. Mijn kindje is thuis ter wereld gekomen met 1 ‘medische’ ingreep na goed overleg: de vliezen kort voor de geboorte te breken. En aan de onderkant is op één hechting na alles in tact gebleven. Wat wel even een kleine domper was, was dat de moederkoek toch echt niet wilde komen, dus moesten we alsnog naar het ziekenhuis. Gelukkig wonen we in een land waar deze zorg op korte afstand aanwezig is, anders had ik het wellicht niet meer kunnen na vertellen. Kortom ik kijk terug op een nagenoeg perfect geboorteproces en nu geniet ik iedere dag van mijn wondertje.

Cindy

Bevallen met hypnobirthing

Rated 5,0 out of 5
17/05/2020

Twee jaar geleden heb ik bij Chantal de cursus hypnobirthing gevolgd met mijn man. Ik heb er toen veel aan gehad bij de geboorte van mijn kindje. Inmiddels is ook mijn tweede kindje geboren en heb ik bij Chantal van tevoren een opfriscursus gevolgd. Ik vond dit erg fijn en heb er tijdens de bevalling veel aan gehad. Ik ben thuis bevallen, zoals ik ook graag wilde. De bevalling is vlot en goed verlopen zonder ingrepen en het gaat goed met mij en ons kindje. Daar ben ik erg blij om! De ademhalingsoefeningen en de affirmaties hebben me erg geholpen tijdens de bevalling. Ik raad het iedereen aan! Bedankt Chantal!

Gabrielle

Kinderwens coaching in het kwadraat!

Rated 5,0 out of 5
01/04/2020

Hoe fijn dat ik Chantal heb leren kennen! Allereerst via het kinderwenscafé dat zij in Nijmegen e.o. heeft opgezet en waar ik veel behoefte aan had en waar wij als echtpaar veel aan hebben gehad. Toen ik haar site had bekeken, trok de cursus fertiliteitsboost mij erg aan, daar ik er ook van overtuigd ben dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en ook voeding een belangrijke bron en soms zelf medicijn voor je lichaam kan zijn. Dit komt allemaal terug in deze cursus en in een kleine groep heb ik de cursus gevolgd. Ook de yoga-oefeningen, die je tevens kunt terugkijken op haar website via een persoonlijke inlogcode die je krijgt, heb ik als steunend, helpend en mindful ervaren. Daardoor en sowieso krijg je alle aandacht die je nodig hebt van Chantal, is niets menselijks haar vreemd en is zij ook open een eerlijk over haar eigen verhaal en ervaringen, zonder tekort te doen aan andermans ervaringen. Ook gaf zij mij uitgebreid antwoord als ik een vraag per mail / telefoon had en nam ze echt de tijd voor je. Dit heb ik als zeer prettig en coachend ervaren. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het kinderwenscafé, de cursus fertiliteitsboost en de coachende gesprekken hebben bijgedragen aan een optimaal resultaat…namelijk dat ik in blijde verwachting ben van een heel mooi meisje in wording 😉 Net de 20-wk echo gehad en alles zit er prachtig uit. Ik voel mij zo goed en heb nergens last van…zo mooi en bijzonder dit kleine wonder…Dit gun ik iedereen en daarom kan ik je Chantal en deze cursus van harte aanbevelen!

Anouk

Een fertiliteitsboost

Rated 5,0 out of 5
27/02/2020

Mijn ervaring is zeer positief. Ik heb geleerd om los te laten en mijn verleden achter te laten. Het waren 2 waardevolle dagen. De vragenlijst die zij mij gaf te doen was ook erg waardevol. Chantal stemt haar advies daarop af. Ik heb sinds november geen hoofdpijn meer en adem naar mijn buik. Dit is een gouden regel.

Verder, ben ik tot op heden nog niet zwanger maar ik doe de fertiliteits oefeningen met regelmaat, eet gezond ( bijna biologisch) en sport regelmatig. Zelfs het slapen gaat veel beter door de ontspanningsoefeningen.

Al met al is het aan te raden om deze ‘boost’ te volgen voor vrouwen die meer uit hun leven willen.

Anoniem

Goede gesprekken

Rated 4,0 out of 5
14/02/2020

Twee keer heb ik een een-op-een gesprek gehad met Chantal. Na een fertiliteitstraject van 5.5 jaar en twee gemiste miskramen was praten met een ervaringsdeskundige precies wat ik nodig had om het vertrouwen in mijn lijf (en het vrouw-zijn) terug te krijgen. Vooral het durven toelaten van verdriet en angst bracht veel rust en vertrouwen. Wat de toekomst ook brengen mag, ik ben weer trost op mijn lijf!

Eva

Kinderwens afstemming

Rated 5,0 out of 5
10/12/2019

Enige tijd geleden praatte ik met een vriendin van me over mn moederplannen. Zij vertelde me dat er verschillende soorten feriliteitsboosts bestaan en dat dit ervoor zorgt dat je gelijkgestemde tegenkomt en meer ontspant, waardoor de kans op zwangerschap groter zou worden.

Ik ging aan het googlen en kwam op de site van Chantal uit (www.zwangerwordenenzo.nl). Ik las het een en ander over de feriliteitsboost en ergens begon er wat te kriebelen. Daarnaast stond op haar site ook iets over ‘afstemmingen’, ik las zelf ‘kinderwensafstemming’. Ik vond daar wat van: lekker vaag, pfffffff….doe je toch niet?

Ik vroeg Chantal meer informatie over de feriliteitsboost, en ondertussen keek ik nog eens op de site…naar de afstemmingen.

Chantal reageerde vriendelijk en enthousiast terug op mijn vraag om informatie. En ik…moest wéér aan die afstemming denken. Ik besloot ervoor te gaan, ondanks dat mijn hoofd het maar ‘vaag gedoe’ vond.

Ik zocht op haar verzoek een foto uit, vertelde wat over mn achtergrond en stelde een aantal vragen die bij mij op dat moment op kwamen borrelen.

Chantal reageerde positief. Ze beloofde dat ze binnen twee weken de afstemming zou doen. In die twee weken gebeurde er veel bij mij: na een dieptepunt, volgde een hoogtepunt. Deed ik een derde poging in mijn bewust alleenstaand moedertraject, voelde ik me goed, en was ik ineens chagrijnig.

Die avond kwam ik thuis van mn werk. Tot mijn verbazing kwam ik juist die dag een mail tegen van Chantal met de woorden: ‘het kan zijn dat je wat onrustig bent of nog wordt’…Ow…nou…dat klopte wel met die dag. Nieuwsgierig las ik verder. Een feest aan herkenning kwam voorbij. Alsof ik mezelf hoorde praten, las ik wat zij over de afstemming schreef.

Zonder in details te gaan…was ze wat tegengekomen dat we samen hebben losgelaten. Er stond zwart op wit wat mijn moederwens met me deed en ook wat dat met mijn manier van verbinden deed, wat ik te doen heb en hoe ik dit vorm zou kunnen geven.

Ik heb het op verschillende momenten opnieuw gelezen. De eerste keer vol in tranen, de tweede keer stroomde het ook nog, de derde keer was er rust.

De dagen erna was ik inderdaad nog onrustig. En…er was een zachte kracht over me heen gedaald. Zonder een flintertje angst of een onveilig gevoel voor verbinding. Ik kan er zijn, zonder me te verstoppen of te overschreeuwen. Zonder dat de shit van een ander tegen mijn muurtje ketst en ik de behoefte krijg om mezelf te beschermen. Er is een muurtje weg.

De volgende stap…

‘Kom in actie…en vertrouw’

Leonie

De geboorte van Jade

Rated 5,0 out of 5
28/11/2019

Op 29 oktober ging ik niets vermoedend slapen. Ik was 38+2 weken zwanger en rekende er niet op dat onze dochter al zou komen, mijn agenda stond nog vol met leuke plannen en ik voelde me prima en fit. De dagen daarvoor had ik wel wat steken in mijn vagina gevoeld. Na wat zoeken op google, dacht ik dat dat indalingsweeën waren, maar ik nam me voor dit donderdag bij de verloskundige maar eens na te vragen. ’s Avonds hebben Bas en ik lekker samen gegeten en tegen een uur of 11 gingen we gingen we naar bed. Om 2 uur ‘s nachts werd ik wakker en had ik wat kramp in mijn buik, die voornamelijk voelbaar was in mijn rug. Ik had nog niet verwacht te gaan bevallen dus ook bij deze krampen dacht ik dat het nog niet zou zijn. Ze begonnen wel wat meer zeer te doen dus ik besloot om Bas wakker te maken om te vragen of hij een kruik willen maken voor op mijn rug. Toen het gevoel wat sterker werd ben ik even onder een warme douche gaan zitten om te kijken of dat zou helpen. We hadden besloten om even te gaan timen hoe vaak de krampen kwamen. Na vijf minuten timen en toen ik weer uit de douche kwam bleken deze al om de drie minuten te komen en gemiddeld 45 seconde te duren. We besloten om half 5 toch maar even de verloskundige te bellen. 20 minuten later stond de verloskundige de stoep. Ik zat inmiddels op een bal en hing voorover op ons verhoogde bed. Nog altijd twijfelden wij een beetje of dit nu echt de bevalling was of niet, maar de verloskundige wierp één blik op mij en concludeerde dat ik aan het bevallen was. Daarna ging ze controleren hoeveel centimeter ontsluiting ik had en dat bleek 3 centimeter te zijn. Omdat ik graag in het RadboudUMC in bad wilde bevallen, gaf de verloskundige ons de keuze. Of direct vertrekken naar het ziekenhuis, of ze zou over drie uur weer terugkomen. Ik voelde hier meteen: laten we maar gaan, nu voel ik me nog oké en ik weet niet hoe het later gaat zijn, dus dat deden we. Nog gauw even checken of we alles in de ziekenhuistas hadden zitten en de laatste spulletjes er in gooien en toen op naar de auto. De verloskundige stond al met draaiende motor in de straat te wachten, maar wij moesten nog krabben, voor het eerst dat najaar. Het was een prachtig heldere nacht, met een mooie sterrenhemel, dat zag ik nog toen ik naar de auto liep. De verpleegkundige van het Radboud hadden het bad al opgezet en waren het al vol aan het laten lopen. Wij konden even settelen en de spulletjes uitpakken. Ik heb nog even op het bed geleden tot het bad goed vol was. Rond 6:15 uur kon ik in het bevalbad stappen. Ik herinner me nog wel dat het een enorme verademing was, het moment dat ik in het warme water kon stappen. Mijn spieren konden ontspannen en ik voelde me veel beweeglijker dan met zo’n dikke buik op een bed. Tegen het einde van de zwangerschap is draaien in bed sowieso al geen pretje meer. Vanaf dat ik in het water lag, kon ik me focussen op ontspannen. Ik heb veel ademhalingsoefeningen ingezet om te ontspannen, hoewel het moeilijk was dan tijdens de cursus, omdat tijdens de bevalling mijn buik heel stijf en aangespannen was. Door de ontspanning kwam ik ook steeds meer in mijn eigen bubbel terecht. Ik leek wel haast in een soort trance. Ik reageerde niet meer heel actief op de mensen om me heen en reageerde zelfs maar half op vragen die aan me gesteld werden door de verloskundige. Ergens in de ochtend stelde de verloskundige voor me nog even te controleren, maar ik voelde weinig zin om uit het bad te komen en voelde ook dat het gevoel nog niet veranderd was, dus we hebben besloten dat het niet nodig was. Tijdens deze fase was ik wel heel erg misselijk. Dat was ik de hele zwangerschap geweest en was in de laatste weken ook weer erger geworden, maar tijdens de bevalling was ik zo misselijk dat ik vier keer moest overgeven. Gelukkig hadden ze handige zakjes in het ziekenhuis, waardoor ik ook gewoon in bad kon blijven zitten en het bad ook nog schoon bleef. Rond het middaguur kwam het ziekenhuispersoneel langs met de lunch. Ik herinner me nog dat er opeens een hele penetrante bouillongeur binnenkwam. Dat maakte me heel misselijk en de verloskundige heeft het in een kamertje achter een deur gezet.

Als ik terugdenk aan de ontsluitingsfase is mijn hele tijdsbesef weg. Ik weet nog dat het achter de gordijnen langzaam licht werd en dat er werkgeluiden van de verbouwing kwamen die buiten gaande was. Af en toe zag ik de klok voorbij komen, maar ik heb het niet echt geregistreerd. Ook kan ik me nu al niet meer echt voor de geest halen hoe het voelde. Ik voel niet echt pijn als ik er aan terugdenk, maar herinner me wel dat het echt een intens gevoel was. Ook weet ik dat tegen het einde aan de weeën erg voelbaar waren in mijn rug. Het hielp me om rustig te trappelen tegen de badrand, iedere voet om en om en mijn handen op mijn eigen rug te zetten en te drukken. Bas kon weinig voor me betekenen, want ik voelde zelf veel beter waar ik wat wilde hebben en tijdens een wee wilde ik ook het liefst niets horen en niemand aan mijn lijf hebben zitten. Tussen de weeën door was ik wel weer iets meer ontvankelijk voor gesprek of Bas die even door mijn haar kriebelde bijvoorbeeld. Ik weet nog dat dat me wel meeviel: er zat (in ieder geval bij mij) echt tijd tussen de weeën, waarin je even op adem kunt komen en kunt ontspannen. Als je tijdens een wee even niet meer kunt ontspannen, kun je daar na de wee nog eens je best voor doen.

Tegen een uur of 12 voelde ik langzaam dat de ontsluitingsweeën gingen veranderen in persweeën. Toen ik dat tegen de verloskundige vertelde, besloten we dat het goed was om me even te controleren, ook omdat mijn vliezen nog niet gebroken waren. Eenmaal op bed, bleek ik bijna 10 cm ontsluiting te hebben, op een klein randje na. De verloskundige heeft mijn vliezen handmatig, met een soort van breinaaldje, gebroken. Het vruchtwater stroomde naar buiten en was helder van kleur. Direct daarna mocht ik het bad weer in en begonnen de weeën nog iets intenser te worden en voelde ik ook langzaam het hoofdje naar beneden komen. Inmiddels was ook de kraamzorg gearriveerd voor partusbegeleiding. Tijdens de persfase heb ik af en toe met mijn eigen vingers even gevoeld en voelde ik op een gegeven moment ook de haartjes op haar hoofdje naar beneden komen. De persweeën kwamen met nog iets langere tussenpozen dan de ontsluitingsweeën, ongeveer om de 5 minuten. Ook hier was het heel fijn om tussendoor de tijd te hebben om bij te komen. In het begin moest ik zelf nog even wennen aan dit gevoel en ook aan wat ik kon doen om te helpen. In het begin probeerde ik het met ademhaling, maar ik voelde na een paar weeën dat ik wel iets meer druk mocht gaan geven en had een paar weeën nodig om te voelen hoe ik dat met een beetje beleid kon doen. Gelukkig ging het zo rustig dat daar ook de tijd voor was en ook mijn verloskundige drong niet aan, maar gaf alleen aan dat ik wel mee mocht gaan geven. Tijdens de persweeën zat ik op handen en knieën in het bad. Dit had ik niet vantevoren bedacht, maar dit voelde gewoon fijn. De verloskundige zat achter mij en bas voor me, bij mijn gezicht. Met het duwen bij iedere wee voelde ik ons kindje wat naar beneden komen. Als de wee voorbij was, ging ze ook iedere keer weer een stukje terug. Het voelde als 2 cm omlaag en daarna weer 1 terug. Dit voelde juist ook wel fijn, alsof je met beleid ruimte maakt iedere keer. Uiteindelijk was ze er bijna. Ik herinner me wel dat ik heb gezegd ‘het brandt nu wel een beetje’, maar zoals sommige mensen het beschrijven als de ‘ring of fire’ herken ik niet. Uiteindelijk kwam het moment dat ze zei ‘ik voel een hoofdje’ veel sneller dan ik had gedacht. Ik duwde door en toen voelde ik dat mijn wee voorbij was. Dat zei ik tegen mijn verloskundige en die ging nog even voelen, zei één keer rustig ‘sorry’ tegen mij en trok even aan het kindje zodat aan het eind van die wee opeens geboren werd. “Pak haar maar” zei ze, en ze duwde haar door mijn benen heen naar voren. Ik zag haar komen en pakte haar vast, tilde haar uit het water en legde haar zelf op mijn borst.

Jemig, wat een magisch moment en wat een oergevoel. Op slag verliefd op onze lieve Jade. Ik voelde ook meteen: “kom maar kleintje, ik ben jouw moeder”. Zó bijzonder, dat is bijna niet te beschrijven.

In het bad koelde Jade en ik wat snel af, omdat het water ook niet meer zo warm was, dus na een minuut of vijf ben ik uit het bad met Jade in mijn armen en nog aan de navelstreng opgestaan (met hulp) en naar het bed verplaatst. Daar is Jade op mijn borst gelegd en ik kon alleen maar naar haar kijken en haar knuffelen en huilen en lachen van intense blijdschap. Ze is geboren om 13:22 uur. Uiteindelijk is de placenta er om 13:38 uur helemaal intact uitgekomen. De spuit oxytocine was niet nodig. Ik ben gecontroleerd door de verloskundige, maar ik had geen scheurtjes.

Daarna hebben we Jade voor het eerst aan mijn borst gelegd. Ze dronk meteen goed. Na een uur bij ons geknuffeld te hebben, heeft Bas de navelstreng doorgeknipt en is Jade door de verloskundige gewogen en gecontroleerd. Ze woog 3540 gram en was ongeveer 51 cm lang. Daarna mocht Bas haar aankleden en werd ze lekker ingepakt en in de Maxi-Cosi onder de warmte lamp gezet. Ondertussen kregen we beschuit met muisjes en chocolaatjes, die ik heerlijk vond, want zodra Jade geboren was, was ik direct niet meer misselijk. We hebben familie gebeld om te vertellen dat Jade was geboren en daarna was het voor mij tijd om te douchen. Bas moest mij even ondersteunen, maar gelukkig lag Jade heel tevreden te slapen. Ik schuifelde naar de badkamer, dat is een heel raar gevoel net na een bevalling. Het lukte gelukkig meteen om te plassen en ik mocht me daarna aankleden. Met twee grote kraamverbanden in mijn onderbroek mocht ik alvast in de rolstoel gaan zitten en kon ik kijken naar Jade, die in de Maxi-Cosi op het ziekenhuisbed stond. Bas pakte de spulletjes in en om 16 uur rolde hij mij in de rolstoel, met Jade op mijn schoot, door de gang van het ziekenhuis richting de auto. Met zijn drieën op weg naar huis.

Isa

Vertrouwen en ontspanning

Rated 5,0 out of 5
16/11/2019

er is veel aanbod in bevallingscursussen. Na het lezen van deze cursus en na positieve ervaring van en vriendin heb ik me aangemeld voor HypnoBirthing bij Chantal. Voorafgaand aan de cursus had ik al wel vertrouwen in mijn lichaam en in mijn zorgverleners. Maar als je vijf keer drie uur bij elkaar zit en doorneemt welke aanpassingen je lichaam ondergaat, en door zelf door diverse ademhalingstechnieken en ontspanningsoefeningen je eigen te maken. Groeit het vertrouwen dat je de geboorte van je kindje soepel kan doorlopen. Ook de verkregen kennis over de fasen van een geboorteproces is waardevol. Uiteraard wordt de rol van de geboortepartner ook goed toegelicht, wat een belangrijk onderdeel is, zodat de vrouw in vertrouwen en in een veilige omgeving zich ‘alleen’ met haar lichaam hoeft bezig te houden en de geboortepartner haar belangen vertegenwoordigd. Nu is het aan mij om nog ca. 9 weken toe te leven naar de geboorte van mijn baby. Mijn ervaring van de geboorte zal ik ook delen.

Cindy

Afstemming op baby en overleden kindje

Rated 5,0 out of 5
03/10/2019

Afstemming op overleden dochtertje:

Wauw!!! Ik ben er echt sprakeloos van! Ik heb het een paar keer gelezen en dat zal ik zeker nog wel vaker doen maar echt super bijzonder!!! Ik kan niet in woorden brengen wat ik nu voel maar het is echt prachtig! Dankjewel! Ik ben ook erg dankbaar dat je dit hebt kunnen doen en dat mijn dochter nu naar het licht is! Wauw echt dankjewel!!

Afstemming op baby:

Wauw, ook echt super prachtig! Echt heel erg bedankt, ik kan hier zeker wat mee en ik begrijp wat mijn dochter voelt. Volgens mij heb je de afstemming ook gedaan op het moment dat ze bij de opvang was. Daar had ik haar sinds hele lange tijd voor de tweede keer naar toe gebracht voor 3 uurtjes. Ze was heel erg huilerig en ik denk dat ze ook echt naar mij wilde op dat moment. Heel bijzonder hoe ze kan aangeven bij jou wat ze wilt en wat ze niet wilt! En dat ze haar liefde kan tonen! Echt dankjewel lieve Chantal, echt een wonderlijke ziel ben je!

Anoniem

Fertiliteitsyoga

Rated 5,0 out of 5
20/09/2019

We zijn al 4 jaar bezig voor een 2de kindje. Na verschillende trajecten (iui,ivf) en na 4 miskramen zocht ik hulp om hiermee om te gaan. Via de freyasite kwam ik hierop uit. De eerste les ging ik wat twijfelachtig erheen, yoga is niet echt iets voor mij. Maar de combinatie van veel uitleg over hoe het lichaam werkt, contact met lotgenoten, concrete oefeningen en veel ruimte voor gevoel en contact met het lichaam heeft mij ontzettend veel gebracht. Van de machteloze positie waarin ik zat heb ik nu door alle inzichten/kennis veel meer handvaten hoe om te gaan met mijn kinderwens, meer hoop en positiviteit voor de toekomst en meer verwerkt wat me is overkomen. Ik ben Chantal ontzettend dankbaar voor alles en hoop dat dit alles ook ons dichterbij onze wens brengt.

Inge